Mevsim yaz!
Kendini sıcak havaya alıştırmaya çalışan bir yaz olsa gerek.
Doğal insan ve mutlu insan nedir? Ya da günümüz hayat şartların da “mutluluk neydi?” Bunu bir düşünelim. Veya şöyle bir açalım…
Doğal insan nasıl olmalı? Sizin doğal insan dediğiniz kavrama sığan kişilik kimdir? Doğallık kişinin sadece makyaj yapmadan göze gelen hali midir? “ Makyajsız ama çok doğal! , Aa çok doğal bir kadın! , Çok doğal bir kadın (veya erkek)!” diyerek, genelleme yaptığımız şeyler midir doğallık?
Kişi, ne kıyafetleri, ne de makyajsız haliyle doğallık kazanan bir unsur değildir. Doğallık nedir biliyor musunuz? Kişinin, bir kadının veya bir erkeğin (birey olma yolunda ilerleyen kişi de denilebilir.) kalbinin huzurunu, iç sesini keşfettiği, dışarıdan gelen hiçbir sese kulak vermeden, olağan bir şekilde iç sesini dinleyerek, yüzüne yansıttığı gülümsemesidir. İşte, hayatlarımız da aradığımız “doğal kişi veya kişilik” budur.
İnsan, nasıl doğaldır biliyor musunuz?
“Yüzüne yansıyan kocaman gülümsemesiyle (makyajlı veya makyajsız) en doğaldır.”
“Belki de bazen gözlerinde ışıldayan parlaklıkla en doğaldır.”
“Kalbinin heyecanla çarpmasıyla en doğal olandır.”
“İç sesini dinleyebilmesi ile en doğaldır.”
“Belki de doğallık tümüyle, insanın saf ve temiz gülümsemesi ile bir bütün olandır.”
Ya günümüz şartların da “mutluluk neydi?” Tam anlamı ile doğallıkla birbirlerine eş anlamlı olarak bağlı olan, en güzel histir. “Evet, sadece bir his, en doğal haliyle bir histir.”
Yaşamlarımızda, ne kadar doğal olursanız,(her anlamda, kendinize dahi) o derece mutlusunuzdur.
“Doğallık=Mutluluk”
Şimdi ise, yapacağımız tek şey, yaşama kulaklarımızı tıkayarak, bir müzik dinlemek. O zaman;
Mutluluk neydi? Gülümseten neydi bizi?
Hep sorduk. Neler umduk, neler bulduk. Neydi şu mutluluk?
Oraya koştuk, buraya koştuk, peşinden yorulduk.
