Hayatınızı gözünüzün önüne getirip yavaş yavaş bakın... Geçmişiniz, yaşanmışlıklar, hüzün, sevinç... Artı ve eksilere odaklanarak düşündüğünüzde üzüntünüz ve sevinçlerinizi ayıran şey neydi? Bana soracak olursanız kesinlikle güven duygusu. Ben herkese ettiği kadar güvenirim. Aslında doğru olanı; ölçüp tartıp duruma göre güven veya güvensizlik olması gerekir. Hiç güvenmediğiniz birisi sizi üzecek bir şey yaptığında yalnızca yaptığı şey için üzülürsünüz. Ama sonuna kadar güvendiğiniz birisinden kazık yediğinizde hem size yapılan şeye hem de size yapan kişiye üzülürsünüz. Bir daha güvenmeyeceğinizi bile bile onunla birlikte olmak çok saçma değil mi? Bugün yapan yarın da yapar. Ona kusursuz olduğunu düşündüğünüz için güvendiniz ama demek ki en azından size karşı kusursuz bir insan değilmiş.
