İlk kez balığa tek başına çıkmasına rağmen kimseyi yanına almamış,balığa çıktığına haber vermemişti Görke.Henüz 16 yaşında bir çocuğun o saatlerde dışarı çıkması çok anormalmiş gibi gözükse de Rize’de bu çok normaldir.İnsanların bir çoğu geçimlerini balıkçılıkla karşıladıkları için daha küçük yaştaki çocuklarını arada bir gece denize götürüp bu işi öğretirler.Yani orada yaşayan her çocuk en fazla 14 yaşında en az bir kez balığa tek başına çıkmıştır.Ancak Görke’nin durumu biraz farklıdır.O,otistik olduğu için hayatında babasıyla beraber en fazla 3 kez balığa çıkmıştır.Doğru düzgün konuşamayan Görke balık tutulmasını izlemekten büyük haz duyar.Her gece babası balığa çıkarken bir umut onu da yanında götürür diye 4te uyanır.Saatin kurulmasıyla alakası yoktur,kendini öyle bir alıştırmıştır ki 1.5 yıldır hiç şaşmadan 4te uyanıyor,babasına umut tamamen masumiyet dolu gözlerle bakıyordur.Ancak babası zaten gün doğmadan şiş gözlerle uyanıp ekmek teknesine balık tutmaya zar zor giderken onunla ilgilenmesi zor olacağından onu götürmüyor.
Görke.kayığı otistik sağ ve yarı otistik sol eliyle güçlükle de olsa biraz açığa çıkarmayı başarmıştı.10 dakika kadar dinlendikten sonra biraz daha açığa çekmekle uğraştı.Ona kalsa babasının açıldığından da ileriye giderdi ama güneşin doğacağını ve balıkları kaçıracağını düşünmüştür.Güneşin doğmasına çok vardı ama o aslında babasının onu balık tutmadan önce görmesini ve hemen yanına gidip onu karaya götürmesinden çok korkuyordu.Bu yüzden demir attı.Sanki her gece balık tutmaya giden kendisiymiş gibi profesyonel bir tavırla ağları çözüp denize saldı.Babasını izlediği için onun yaptığı şeyleri biraz yavaş ama eksiksiz yapmaya çalışıyordu.Zaman onun için çok çabuk geçmişti.Babasının alarmının çalmasına yarım saatten az bir zaman kalmıştı.Son postayı çekip küreklere asıldı.Planladığı şey babası kalkıp evden çıktığında kapıda onun tuttuğu az sayıda balığı gördükten sonra onu tebrik edip uykusuna devam etmesini sağlamaktı.Babası onun gibi her gece büyük bir hevesle kalkmıyor,uykusuzluk çekiyordu.Ona çok üzülüyordu.Böylece hem en sevdiği aktiviteyi yapacak hem de babasını uykusuna gönderip onu rahatlatacaktı.Bir iki kürek çektikten sonra elinin buz kestiğini anladı.Haliyle hava gece çok soğuktu.Kıyıya 10 metre kala eli soğukluğun azizliğine anlık tutmayacak hale geldi ve kürek boşta kalıp göle düştü.Önce tek koluyla kıyıya varamayacağını,babasının uyanıp kendisini görmesini bekleyecekti.Ancak bu fikrini değiştirmesi otuz saniyeyi geçmedi.Çünkü 20 dakika daha orada olması donmasına yeterli bir süreydi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder